دکتر کیانوش زهراکار : واقعیت این است که سالهاست لُرستان قهرمان بیکاری، و با توجه به شاخص های فلاکت (تورم و بیکاری) مفلوک ترین استان کشور است. یک مقایسه مختصر در خصوص روند محرومیت زُدایی ،اشتغال زایی و نیز رشد و توسعه لرستان بخصوص در دودهه ی اخیر با وضعیت استان های مجاور و هم سطح (نه استانهای برخوردار)، نشانگر ضعف شدید مدیریت اشتغال و بیکاری در سطح استان بویژه مرکز و شهرستانهای غرب لرستان است. این واقعیت تلخ در کنار وعده های عمل نشده ی زیاد مسئولان و بخصوص نمایندگان استان، مردم لُرستان را به بدبینی و ناامیدی شدید کشانده است، ناامیدی که خود می تواند مولد سایر موانع رشد و توسعه ی منطقه و تنزل دهنده ی سرمایه ی انسانی جامعه باشد. منشاء بدبینی وناامیدی مردم لُرستان واقعیات تلخ و تکراری است دال برنادیده گرفته شدن و مورد تبعیض و سوء استفاده قرار گرفتن. ناامیدی یعنی عدم تلاش و پشتکار برای تغییر وضع موجود و ناگفته پیداست ناامیدی ویروسی است خطرناک که در صورت شیوع، جامعه را به شدت تضعیف می کند و متأسفانه در لرستان در طول سالیان قبل شیوع کرونایی را تجربه کرده است و همچنان در حال تسری است. باید بدانیم که بزرگترین خیانت به هرجامعه ای ناامید کردن مردم آن جامعه نسبت به اجرای عدالت و رشد و توسعه است. با توجه به مطالب ذکر شده به نظر می رسد اولین نیاز مردم نه تنها محروم بلکه به معنای واقعی کلمه مفلوک لُرستان، دیدن شواهد و تجربه کردن رویدادهایی است که آنها را از ناامیدی برهاند و در این زمینه نمایندگان مردم در مجلس شورای اسلامی که منتخبین و مورد وثوق آنها هستند می توانند نقش بنیادینی ایفا کنند.
